Bazen yalnızca öpüşmek istiyorum. Saatlerce, hiçbir yere varmaya çalışmadan. Telefonlar sessizde, ışık yarı açık, onun nefesi yanağımda. Kimse acele etmesin; eller yavaşça keşfetsin, öpücük uzadıkça uzasın. Bence en güzel geceler, kimsenin bir sonraki adımı düşünmediği gecelerdir.
BANA ANLAT
Herkesin anlatacak bir hikâyesi, sakladığı bir arzusu vardır.
Son hikayeler
Beşinci yıl dönümümüzdü. Restoranı iptal edip evde kaldık, mumları yaktık, ilk tanıştığımız yazın şarkılarını açtık. Bütün gece göz göze kaldık. O gece anladım ki en klasik olan bazen en yakın olanmış. Sabah ikimiz de aynı şeyi söyledik: bunu neden daha sık yapmıyoruz?
Yağmurlu bir kış akşamı, şömine başında tek bir koltuk var ve ikisi de oraya sığmaya karar veriyor. Kadın onun kucağına yerleşiyor, battaniye omuzlarından kayıyor. Konuşmuyorlar; yalnız ateşin çıtırtısı ve birbirine iyice yaklaşmış iki nefes. Dışarıda fırtına büyüdükçe içerisi daha da ısınıyor.
Otel odasının perdeleri açık, şehrin ışıkları içeri sızıyor. Yıllardır birlikteler ama bu gece iki yabancıymış gibi davranmaya karar vermişler: yeni isimler, uydurma hikayeler. Asansörde başlayan bakışma, kapı kapanınca uzun bir sarılmaya dönüşüyor ve kimin nerede başlayıp bittiği belli olmuyor.
Onunla ilk gecemiz bir kitap kulübünden sonraydı. Herkes gittikten sonra mutfakta bardakları yıkarken omzuma dokundu, saçımı kulağımın arkasına itti. O kadar doğal oldu ki sanki yıllardır bunu bekliyormuşuz gibi. Hâlâ o mutfağın sarı ışığını hatırlıyorum.
Partnerime hiç söylemedim ama onu en çok, sabah hazırlanırken aynanın karşısında dalgın dalgın şarkı söylediği anlarda istiyorum. Belki bir sabah kapının eşiğinde durup onu izlediğimi fark eder. Belki de bu yazıyı okur ve gülümser.
Uzun ilişkilerde heyecanı nasıl canlı tutuyorsunuz? Biz yedi yıldır birlikteyiz, birbirimizi çok seviyoruz ama bazı akşamlar aynı diziyi izleyip uyuyakalıyoruz. Küçük sürprizler mi, yeni oyunlar mı, yoksa sadece daha çok konuşmak mı? Sizi en çok ne yakınlaştırdı?